Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/13313 K.2025/17535

Yapılan ön incelemede suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Samsun 2. Çocuk Mahkemesinin kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu .. Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesinin (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği, atılı suçu işlemediğine dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, suç işleme kastının bulunmadığına, hakkaniyete aykırı hüküm kurulduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı, şikayetçi, katılan ve mağdur polis memurlarının birbirleriyle uyumlu beyanlarda bulunmaları, olay tutanağı ve suça sürüklenen çocuğun kovuşturma aşamasındaki açık ikrarı karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR