Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/13636 K.2025/18226

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık ... hakkında, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince verilen bozma kararının temyiz edilebilir bir karar olmadığı belirlenmiştir. Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın atılı suçu işlediğine, eylem neticesinde katılanın toplum içinde büyük bir utanç yaşadığına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İsteminin İncelenmesinde Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde beraat hükmü kurulmasına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş, ileri sürülen temyiz sebepleri de yerinde bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesinin “Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümleri temyiz edilebilir” şeklinde düzenlendiği nazara alındığında, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince kurulan bozmaya ilişkin hükmün temyiz edilebilir bir hüküm olmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,