Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/13683 K.2025/18832

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hakaret suçunu işlemediğine, suça konu paylaşımların kendisi tarafından yapılmadığına, cep telefonunun şirket telefonu olması nedeniyle paylaşımların diğer çalışanlar tarafından yapılmış olabileceğine, cezayı ödeyecek ekonomik durumu olmadığına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;

1.Sanığın aynı mağdura yönelik eylemleri nedeniyle aynı İlk Derece Mahkemesinde görülen 2021/256 E., 2021/1172 K. sayılı ilamı ile verilen mahkumiyet kararının aynı Bölge Adliye Mahkemesinin 15.03.2023 tarih ve 2022/1055 E., 2023/1079 K. sayılı ilamı ile,

eylem ve iddianame tarihleri dikkate alındığında 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinin uygulanma ihtimalinin bulunması nedeniyle bu davanın bekletici mesele yapılması ve sonucuna göre dosyaların birleştirilerek delillerin birlikte takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle bozma kararı verilmiş olması karşısında, her iki dosyaya konu eylemlerin bütün halinde tek bir hakaret suçunu oluşturması ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinin uygulanma ihtimalinin bulunması nedeniyle,

dosyada birleştirme kararı verilerek delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Mükerrir olduğu adli sicil kaydından anlaşılan sanık hakkında, seçimlik ceza öngören hakaret suçunda hapis cezasının tercih edilmesi zorunluluğu gözetilmeden, adli para cezası seçilmek suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 58/3. maddesine aykırı davranılması, Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR