Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/13700 K.2025/18244

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın atılı suçu işlemediğine, sanık savunmasını doğrulayan tanık anlatımlarının dikkate alınması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; haksız tahrike konu olabilecek bir durumun tespit edilememesi karşısında, diğer temyiz nedenlerine itibar edilmemiştir. Ancak;

Sanığın savunmasında suçlamayı inkar etmesi, olay tutanağında, hakaret sözlerinin yazılı olmaması, üç şikayetçiden ikisinin soruşturma ifadelerinde, sanığın hakaretinden söz etmemeleri, dinlenen tanıkların bir kısmının hakaret iddiasını doğrulamalarına karşın, birçok tanığın da bu iddiayı doğrulamadıklarının anlaşılması karşısında, atılı suçu işlediği şüphe boyutunda kalan sanık hakkında yerinde olmayan gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR