Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/13704 K.2025/19547

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi;suç işlemediğine, kötü muameleye maruz kaldığına, cezanın kaldırılmasına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık savunması, şikayetçilerin ve tanıkların anlatımları, olay tutanağı, görüntülü ses kaydı inceleme tutanağı ve tüm dosya kapsamından, atılı suçun işlendiğine ve hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması koşulları oluşmadığından mahkemenin kabulü yerinde görülmüş sanığın bu yöndeki temyiz sebebinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;

Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226/2. maddesine aykırı davranılması, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR