Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/13845 K.2025/564

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemi özetle; atılı suçun işlenmediğine ve mahkumiyet için yeterli delil bulunmadığına, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; suça konu sözler herhangi bir kişi kastedilerek söylenmeyip, muhatapların mağdurlar olduğuna yönelik her türlü şüpheden uzak ve kuvvetli bir delil bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi lazımdır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Yargılamaya konu somut olayda; sanığın söylediği sözlerin mağdurların onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, ağır eleştiri niteliğinde bulunduğu, hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2.Kabule göre de; Cezaevi idaresine sunulan dilekçeyle gerçekleştirilen hakaret eyleminden dolayı, 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin tatbiki,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR