Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/13972 K.2023/24823

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında çevrenin kasten kirletilmesi suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 181 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteğinin; müvekkilinin suç işleme kastının bulunmadığına, atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine, kabul anlamına gelmemek üzere müvekkilinin ancak taksirle sorumluluğundan bahsedilebileceğine ve resen görülecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. ... tarafından, ... ilçe sınırları içerisinde krom madeni işleten ... Krom A.Ş.'nin çevreye vermiş olduğu zarar nedeniyle şikâyette bulunulması üzerine yürütülen soruşturma sonucunda, sanık hakkında çevrenin kasten kirletilmesi suçundan açılan davada, 19.09.2012 tarihli bilirkişi raporunda, tesisten atılan her türlü atık ve atık suların söz konusu tesis alanından geçen dereyi ve çevresini kirlettiği ve çevre kirliliğine sebep olduğunun bildirildiği,

inşaat mühendisi, maden mühendisi ve çevre mühendisi bilirkişilerden alınan 23.05.2014 tarihli bilirkişi raporlarında ise her ne kadar çevre kirliliğine neden olunmadığı tespiti yapılmış ise de suç tarihinden itibaren geçen süre dikkate alındığında ve analiz raporlarına göre alınan 19.09.2012 tarihli bilirkişi raporunda çevrenin kasten kirletildiği ve sanığın çevrenin kirlenmesinin önlenmesi için daha sonraki zamanlarda yatırımlar yapmasının atılı suçun oluşumuna engel olmayacağının anlaşılması nedeniyle sanığın atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmemiştir. 3. Olay tutanağı, denetim tutanağı ile 19.09.2012 ve 23.05.2014 tarihli raporlar dosya içinde mevcuttur. IV.GEREKÇE 1. Sanığın yargılamaya konu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 181 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık hakkında verilen 05.03.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak,