Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/14007 K.2023/24382

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanığın, 1. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 2. Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın suçu işlemediğine, 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu, 50 nci ve 51 inci maddelerinin uygulanması gerektiğine, aynı Kanun'un 43 ve 58 inci maddelerinin şartları oluşmadığı halde uygulandığına, alt sınırdan haksız olarak uzaklaşıldığına, lehe hükümlerin uygulanması talebinin karşılanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bir kadının bıçakla yaralanma olayı nedeniyle hastaneye getirildiği ancak hastaneden kaçtığının katılan polis memurlarına ihbar edildiği, katılanların hastane yolunda sanığın kullanımındaki aracı şüphelenerek durdurdukları, yapılan ölçümde sanığın 2.05 promil alkolü olduğunun tespit edildiği, evrakları istenip işlem yapıldığı sırada "Beni bırakacaksınız ...yi size dar ederim." diyerek tehdit ettiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde;

hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında, olay günü sanığın katılanlara “Beni bırakacaksınız ...yi size dar ederim” diyerek tehdit ettiğinden bahisle sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği kabul edilmiş ise de;

sanığın bu sözlerinin söylendiği bağlam içinde objektif olarak kamu görevlisi üzerinde korku ve endişe meydana getirmeye elverişli olup olmadığı tartışılmadan ve katılanların kovuşturma evresinde sanığın "benden 200 TL istediniz vermediğim için zorluk çıkartıyorsunuz siz iki kişisiniz, hangi cesaretle peşimden geliyorsunuz, sizi bu akan dereye atarım, bu derenin altından neler geçiyor " diyerek kendilerini tehdit ettiği yönündeki beyanlarına neden itibar edilmediği açıklanmadan yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, temyiz dışı sanık B.D.'nin ve katılanların anlatımları, olay tutanağı, adli rapor içeriği ile alkol metre ölçüm raporu karşısında, suçun sübutuna yönelik,

Adli sicil kaydına göre engel mahkûmiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun 'un 51 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddelerinin ve koşulları oluşmadığında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu ve 50 nci maddelerinin uygulanmamasına yönelik,

Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmış olup, sanık müdafiinin bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu yönünden 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 23üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinde Seri Muhakeme Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak,

5271 sayılı Kanun' a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararıyla "seri muhakeme usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinin birinci fıkrasının a-3 bendi kapsamına giren trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu yönünden.

Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 250 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR