Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/14015 K.2023/25219

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanıkların fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü, 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; sebebe dayanmamaktadır. 2. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; katılanın beyanlarının çelişkili olduğuna, cezalandırmaya yeterli delil olmadığına, sanığın fuhuş yapıldığı iddia edilen evde yaşamadığına ilişkindir. 3. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; suçun unsurlarının gerçekleşmediğine, katılanın kendi isteği ile diğer sanıkların evine gittiğine cezalandırmaya yeter delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın yaklaşık altı ay kadar önce ... ilindeyken içinde bulunduğu sıkıntılardan haberi olan sanık ... ile görüşmeye başladığı, sanığın "Ben ... Beldesinde tek başıma yaşıyorum, gel sen de benimle birlikte orada yaşa, birlikte geçinip gideriz." dediği, katılanın yaşadığı maddi zorluklardan ve çaresizlikten dolayı sanık ...'ın teklifini kabul ederek ...

Beldesine birlikte geldikleri, bir hafta kadar birlikte kaldıktan sonra sanık ...'ın sanık ...'yu arayarak "Yanımda ... isimli bir bayan var bu bayan yolun yolcusu bu bayanı ne yapalım" dediği, bu sırada sanık ...'ın telefonu katılana verdiği, katılanın telefonda ismini ... olarak tanıtan sanık ... ile konuştuğu, sanığın katılana kendi yanlarına gelmesini söylediği, katılanın da bunu kabul ettiği, aynı gün akşam Sanık ...'ın katılanı diğer sanıkların evine götürdüğü ve kendisi ...'a gitmek için buradan ayrıldığı,

sanık ...'ın katılana "Ben fuhuş alemindeyim ben bu alemde çok para kazanıyorum, senin de durumun kötü ... zaten seni bize sattı, sen de fuhuş yaparak para kazan, bizde para kazanalım" dediği, katılanın da teklifi kabul ettiği, bu konuşmadan iki gün sonra sanık ...'ın bulduğu müşteriler ile 100 TL karşılığında sanıklar ... ve ...'nun birlikte kaldıkları evde fuhuş yapmaya başladığı, sanık ...'ın katılana günde 10-15 kadar müşteri temin ettiği, sanık ...'nun katılanın fuhuş yaptığını bildiği ve sanık ...'ın müşterilerden aldığı paraları da sanık ...'ya verdiği,

katılanın bir ara bu şahısların yanından ayrılmak istediğini söylediğinde sanık ...'nun katılan "Sana benden başka hiç kimse sahip çıkamaz, sen benim yanımda kal, eğer sana bir kişi sahip olmak isterse, ben onu mermi manyağı yaparım" dediği, tanıklar M. K. ve K. A.'nın ...'de bulunan bu eve gelerek sanık ...'a 100 TL parayı peşin olarak verdikten sonra katılan ile birlikte oldukları Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar Müdafilerinin Temyizi Yönünden

Sanıkların savunması, katılan beyanları, tanıklar M. K. ve K. A.'nın anlatımları, 26.12.2013 tarihli tutanak, 07.01.2014 tarihli teşhis tutanağı ve tüm dosya kapsamı karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanıklara yükletilen fuhuş eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR