Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/14061 K.2025/20640

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince hükmün kaldırılarak sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyizinin; dosyaya yansıyan ifadelere bakıldığında sanık ...'in atılı suçu işlediği ve görevli memura karşı icrai bir hareketle çarpmak ve olay yerinden kaçarak direnme suçunu işlediği, sanığın aracı kullanmadığı kabul edilse dahi diğer sanığa "Durma, sür, devam et." yönündeki beyanının iştirak olarak kabul edilmesi gerektiği, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamına göre; temyiz dışı diğer sanık ... A.'nın sürücülüğünü yaptığı araçta sanık ...'in de bulunduğu, soruşturma evresindeki ifadelerden arabanın sigorta ve muayenesinin bulunmaması ve sanığın cezaevi firarisi olması nedeniyle uygulama noktasına geldiklerinde polislerin arabayı durdurmak istemeleri üzerine sanığın, temyiz dışı diğer sanık ... A.'ya hitaben; "Durma sür, devam et." dediği, temyiz dışı diğer sanığın da durmayarak görevli polis memuruna çarptığının iddia ve kabul olunduğu olayda, iştirak iradesini ortaya koyarak atılı suçu işleyen sanık hakkında mahkumiyet kararı yerine, eyleminin pasif direnme olduğu ve pasif direnmenin görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturmadığı şeklindeki yerinde görülmeyen gerekçeyle beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR