KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2023/14158 E., 2026/2429 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Şubat 2026
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2021/1316 E., 2023/632 K.
- Suç
- Cumhurbaşkanına hakaret
- Hüküm
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince beraatine karar verilmiştir. 2.Tebliğnamede, eylemin tarafsız tanık .... tarafından doğrulanması nedeniyle hükmün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; hükmün haksız ve hukuka aykırı olduğuna, tanık ile sanık arasında olaya ilişkin meydana gelen husumetin gerekçe gösterilemeyeceğine, diğer tanık ile aralarında husumet bulunmadığına, dosya kapsamında dinlenilen tanık beyanlarına göre eylemin sabit olduğuna, bu nedenlerle hükmün bozulmasına ve sanığın cezalandırılması gerektiğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Dosya kapsamına göre dinlenilen tanıklarla sanık arasında husumet bulunduğu sabit olduğundan Tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, dinlenilen tanık beyanlarına göre tanık ....'nın tarafsız tanık olmadığı belirlenerek, sanık hakkında beraat kararı verilmesine yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi'nin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş, katılan vekilinin atılı suçun unsurlarının oluştuğuna dair yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2023/14158, K. 2026/2429, 3 Şubat 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama