Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/14323 K.2025/21195

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin hakaret suçundan verilen hükümlere ilişkin olduğu, hakaret suçundan kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan ayrı ayrı iki kez kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; usûl ve yasaya aykırı karar verildiğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı bir delilin bulunmadığına, delillerin hatalı değerlendirildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın TCK'nın 32. maddesi kapsamında bulunmadığına ilişkin kabulün yerinde olmadığına ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ve müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Hakaret eylemlerini, kısa zaman dilimi içerisinde ve aynı olayın devamı niteliğindeki davranışlarla, birden fazla kişiye karşı gerçekleştirdiği anlaşılan sanık hakkında tek hüküm kurulup, belirlenecek temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca, katılan, şikâyetçi ve mağdur sayısı da dikkate alınarak artırılması gerekirken, iki kez mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Kabule göre de;

Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, sanık müdafiine verilen ek savunma ile yetinilerek, hakaret suçundan iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226/2. maddesine aykırı davranılması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR