Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/14356 K.2025/18785

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince ayrı ayrı kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın suç işleme kastı bulunmadığına, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinin uygulanması ile yetinilmesi gerekirken iki kez mahkûmiyet hükmü kurulmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın eylemlerini, kısa zaman dilimi içerisinde ve aynı olayın devamı niteliğindeki davranışlarla, birden fazla mağdura karşı gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, hakaret suçundan belirlenecek temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca, mağdur sayısı da dikkate alınarak artırılması gerekirken, iki kez mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR