Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/14607 K.2023/25459

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında hayasızca hareketler suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 225 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmiş olup, kararın itiraz edilmeden 10.09.2018 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 11.03.2022 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine hükmün 29.11.2022 tarihinde aynen açıklandığı anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 18/08/2023 tarih ve 94660652-105-15-8402-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.09.2023 tarihli ve KYB-2023/94062 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.09.2023 tarihli ve KYB-2023/94062 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, sanık ... ile dosyanın diğer sanığı olan ...'nın ...

Kapalı Ceza İnfaz kurumunda aynı koğuşta kaldıkları, olay tarihinde sanıkların koğuşun yatakhane kısmında cinsel ilişkide bulunduklarından bahisle haklarında yapılan yargılama sonunda, hayasızca hareketlerde bulunmak suçundan hükmolunan mahkumiyet hükmü yönünden diğer sanık ... tarafından istinaf talebinde bulunulması üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

6. Ceza Dairesinin 04.04.2019 tarihli 2018/2319 esas ve 2019/711 sayılı kararında yer alan "...yerleşik Yargıtay içtihatları ve olayın cezaevinde bulunan koğuşta meydana geldiği dikkate alındığında cezaevi koğuşunun aleni yerlerden olmadığı,

sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmamasına rağmen sanığın üzerine atılı suçtan CMK 'nın 223/2-a maddesi gereğince yasal unsurlarının oluşmaması sebebi ile beraat kararı verilmesi..." şeklinde gerekçe ile mahkumiyet kararının kaldırılarak adı geçen sanık hakkında beraat kararı verildiği nazara alındığında, sanık ...'ın, denetim süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle dosyanın yeniden ele alınması üzerine,

mahkemesince suçun işlendiği yer olan cezaevi koğuşunun aleni yer olmadığı ve atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle beraatine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesi uyarınca hâkim veya mahkemece verilip istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerde, maddî hukuka veya yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtay’ca bozulması istemini, yasal nedenlerini açıklayarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirecektir.

Bunun üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı da hükmün veya kararın bozulması istemini içeren yazısına bu nedenleri aynen yazarak, Yargıtay ceza dairesine verecek, ileri sürülen nedenlerin Yargıtay’ca yerinde görülmesi halinde karar veya hüküm yasa yararına bozulacak, yerinde görülmezse istem reddedilecektir.

Buna göre hâkim veya mahkemece verilen karar veya hükümlerin kanun yararına bozma konusu yapılabilmesi için istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmesi gerekmektedir.

İnceleme konusu somut olayda; sanığın yokluğunda verilen kararın bilinen en son adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre tebliği, bunun mümkün olmaması durumunda ise aynı maddenin ikinci fıkrası uyarınca MERNİS adresine tebligat çıkarılması gerekirken, en son bildirdiği adrese tebligat yapılmadan başka adrese yapılan tebligatın usule uygun olmadığı, bu nedenle hükmün henüz kesinleşmediği anlaşılmakla, bu aşamada istemin kanun yararına bozma yoluyla incelenmesi mümkün görülmemiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce, hükmün henüz kesinleşmemiş olması nedeniyle yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,