Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/14621 K.2023/24133

Sanık hakkında tehdit suçundan, neticeten hükmolunan 1.200,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında. 1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası uyarınca 11.300,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 2. Tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca 1.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Karar verilmiştir.

3. Tebliğname'de hükümlerin bozulması gerektiği yönünde görüş belirtilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık kararı temyiz etmek istediğini belirtmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, ...

Kaymakamlığı makamına giderek kaymakam ile görüşmek istediğini, ilçe kaymakamının makamında toplantı halinde olduğu söylenerek toplantı bitimine kadar beklemesi istenildiği, toplantının bitmesi üzerine ilçe kaymakamı olan katılanın sekreterlikte bekleyen sanığa kendisini tanıtarak gelme sebebini sorduğu, sanığın sinirli tavırlarla elindeki kağıdı "Konu bu." diyerek sert bir şekilde uzattığı, söz konusu kağıdı, bir önceki kaymakam döneminde sanığa yazılmış cevap olduğu, konunun da ...

Köyü su hattı şebekesine ait olduğunun anlaşılması üzerine konuya vakıf olan tutanak mümzii Ş.I.'ın ilçe kaymakamına dönerek "Kaymakam Bey biz bu köye su borularını satın alalım verelim." dediği esnada, sanığın sinirlenerek ve bağırarak "Boruları g... mi sokacağım, ben boruyu ne yapacağım boruyu." diye bağırmaya başladığı,

katılanın sanığı sakinleştirmeye çalışmasına rağmen, sanığın agresif tavırlarına devam ettiği, bunun üzerine ilçe kaymakamının beraberindeki heyetle makamdan ayrılarak bina dışına çıktığı esnada sanığın arkalarından takip edip hakaret kastı ile kaymakam kelimesini heceleyerek ve kadın cinsel organı anlamına gelen kelimenin son kısmını heceleyerek (kaymak-a..) şeklinde defalarca bağırdığı ve "Ben sana yapacağımı bilirim senin adın ne." diyerek tehditte bulunduğu,

sanığın alt katta bulunan adliye boyunca bu hareketlerini devam ettirdikten sonra hükümet konağının kapısından çıkıp önünde bulunan kaymakamlık makam aracına binen katılana, araç kapısını açarak ve yine heceleyerek "Kaymak-...a... sana göstereceğim." dediği, eylemlerinin katılanın beyanı, tanıkların anlatımları, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı karşısında sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B.

Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Hakaret suçunun aleni olarak işlenmesi nedeniyle basit yargılama usulü uygulanamayacağından tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinin sekizinci fıkrası hükmüne aykırı olarak,

aynı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca tercih edilen adli para cezası gün yerine yıl olarak belirlenip, artırım ve indirimler de bu miktar üzerinden yapılmış ise de sonuç ceza değişmediğinden bozmayı gerektirmediği, Anlaşıldığından, Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.