Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/14655 K.2026/212

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; sanığın iktidarı eleştirmeye yönelik sözler söylediğine, ifade özgürlüğü kapsamında kaldığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, katılana karşı bu davaya konu edilmeyen 30.07.2018 tarihinde işlediği Cumhurbaşkanına hakaret suçundan 02.01.2019 tarihli iddianame ile açılan davada İzmir 41. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.11.2019 tarihli, 2019/386 E. ve 2019/748 K. sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği; incelemeye tabi dosyadaki suç tarihinin 19.06.2018 olduğu, iddianamenin ise 22.03.2022 tarihinde düzenlendiği,

her iki iddianameye konu eylemlerin, ilk iddianame tarihi olan 02.01.2019 tarihinden önce aynı suç işleme kararı kapsamında hukuki kesintiye neden olmayacak zaman aralığında gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, anılan dava dosyasının akıbeti araştırılarak mümkün olması halinde dosyaların birleştirilmesi ve sanığın eylemlerinin zincirleme suç kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR