Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/15104 K.2025/19388

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi: sanığın kastı olmadığından beraatine karar verilmesinin gerekmesi, polislerin ortada neden yokken fiziki müdahalede bulunarak orantısız güç kullanması, orantısız kuvvet kullanımına tepki olarak sözlü tepkide bulunması, şikayetçi beyanlarının çelişkili olması, ağır tahrik altında kalmış olması nedeniyle üst hadden indirim yapılmasının gerekmesi, CMK.'nın 231. maddesi ile TCK 51. maddesinin uygulanmasının gerekmesi nedenleriyle kararın bozularak beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

III.GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, sanık savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları, olay tutanağı içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın tüm aşamalarda darp edilmesine tepki olarak hakaret ettiğine dair ısrarlı savunması ve soruşturma aşamasında alınan doktor raporunda sanığın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığının belirtilmesi karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR