Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/15107 K.2025/5913

Sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince göçmen kaçakçılığı suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, suçun onur kırıcı muameleye tabi tutularak işlenmiş olması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 79/2-b maddesinin uygulanması gerektiğine yöneliktir. Sanığın temyiz istemi, arama kararının hukuka aykırı olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, suçun kendisi tarafından işlendiğinin sübuta ermediğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, alınan beyanlara, incelenen dava dosyası içeriğine göre, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığın bu suçtan cezalandırılması yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamış, göçmenlerin önleyici kolluk araması sırasında durdurulan araçta tespit edilmesi karşısında sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, 5237 sayılı Kanun'un 79/2-b maddesinde düzenlenen “onur kırıcı muameleye maruz kalma” halleri Kanunda açıkça yazılı olmamakla birlikte bu hallerin, “çok kötü koşullarda taşıma,

olağan dışı mahallerde barındırma ve kötü muamelede bulunma” gibi durumlarda söz konusu olabileceği, göçmenlerin araçta ne şekilde taşındıklarına dair dosyada bir tespite yer verilmemesi, göçmenlerin Van iline taşınacak olması, gidilecek mesafe, taşınma tarihi, aracın kapalı kasa olması gibi hususlar dikkate alındığında, onur kırıcı bir biçimde taşıma yapıldığını doğrulayacak bir delile dosya kapsamında ulaşılamaması,

kapasitenin üzerinde yolcu taşınmasının ya da aracın yük taşımaya elverişli bir araç olması gibi hususların başlı başına onur kırıcı bir muamele olarak değerlendirilemeyeceği, bu kriterlerin ancak cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi kapsamında değerlendirilebileceği, nitekim bu yönde takdir ve teşdidin yerinde kullanıldığı, dosya kapsamından Kanun metninde belirtildiği biçimde göçmenlere yönelik onur kırıcı bir muameleye neden olacak bir sonuca ulaşılamadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki görüşe de iştirak edilmemiştir.

Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmış, Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,