Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/15151 K.2025/17935

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; katılan beyanlarının çelişkili olması, sanık hakkında her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmaması, delillerin şaibeli ve yetersiz olması nedenleriyle hükmün sanık lehine bozularak beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

III.GEREKÇE

Sanık savunması, katılanların beyanları, CD izleme tutanağı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı karşısında; sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik bulunmamıştır.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Hakaret suçunun aleni olan hastane içinde işlenmesine rağmen, 5237 sayılı Kanun'un 125. maddesinin dördüncü fıkrası uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı belirlenerek yapılan incelemede eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR