Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/15212 K.2024/4966

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemenin 25.01.2012 tarihli kararıyla sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 265 inci maddesinin ilk ve üçüncü fıkraları, 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. Anılan kararın bozulması üzerine, Yerel Mahkemenin 10.09.2015 tarihli kararıyla sanık hakkında aynı Kanun maddeleri uyarınca ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle 4 ay 25 gün ve 2 ay 2 gün hapis cezalarına dair hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu kararın 03.11.2015 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içerisinde 29.03.2016 tarihinde sanığın suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla daha önce açıklanması geri bırakılmasına karar verilen hükümler aynen açıklanmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, lehine olan yasa maddelerinin de uygulanmadığına, bu nedenlerle kararın bozularak müvekkilinin beraatine, aksi kanaatte olunursa da lehine hükümler uygulanarak mahkumiyetine karar verilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 265 inci maddesinin ilk ve üçüncü fıkraları uyarınca belirlenecek cezalarının türü ve üst hadlerine göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Bozma kararı öncesi, 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımını son kesen işlem olan mahkumiyet hükümlerinin kurulduğu 25.01.2012 tarihine göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarihten, deneme süresi içerisinde işlenen suç tarihine kadar geçen durma süresi de dikkate alındığında, bozma sonrası verilen karar tarihinden önce 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR