Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/15230 K.2024/5372

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemenin 09.12.2014 tarihli kararıyla sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. Anılan kararın bozulması üzerine, Yerel Mahkemenin 15.12.2021 tarihli kararıyla sanık hakkında aynı Kanun maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezasına dair hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu kararın 05.01.2022 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içerisinde 22.06.2022 tarihinde sanığın suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla daha önce açıklanması geri bırakılmasına karar verilen hüküm aynen açıklanmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, tanık beyanlarının çeliştiğine, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, cezanın adli para cezasına çevrilmesine engel durum olmadığına, bu nedenlerle kararın kaldırılması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Bozma kararı öncesi, 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımını son kesen işlem olan mahkumiyet hükmünün kurulduğu 09.12.2014 tarihine göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarihten, deneme süresi içerisinde işlenen suç tarihine kadar geçen durma süresi de dikkate alındığında, bozma sonrası verilen karar tarihinden önce 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR