Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/1523 K.2025/1171

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine verilen Yerel Mahkeme kararı ile sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz istekleri, kararı temyiz ettiklerine, kararın bozularak beraatlerine karar verilmesi talebine vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanıkların savunmaları, şikayetçilerin ve tanıkların beyanları, olay tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin Mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıklara yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanıklar hakkında bozmadan önce görevi yaptırmamak için direnme, hakaret ve tehdit suçlarından üç ayrı hükümle hapis cezalarına hükmedilmiş olmasına rağmen, aleyhe değiştirme yasağının, toplam sonuç ceza miktarı yerine görevi yaptırmamak için direnme suçundan tayin olunan ceza miktarı ile sınırlı şekilde hatalı olarak uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmiş ise de; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış,

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, aleyhe değiştirme yasağı nedeniyle sonuç ceza belirlenirken karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 326/son maddesi yerine 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesinin uygulanması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR