Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/15236 K.2024/2135

Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü. Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede: A.

Suç İşlemek Amacıyla Kurulan Örgüte Üye Olma Suçundan Verilen Hükmün Temyizinde Kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilirken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile 67 nci maddesi yanında ilgili kanun maddesi olarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının da yazılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği, 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile 67 nci maddesi ibarelerinden sonra gelmek üzere “5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası” ibaresi yazılarak hükmün, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, B.

Göçmen Kaçakçılığı Suçundan Kurulan Hükmün Temyizinde 1.Temyiz kanun yoluna tabi olup kesinleşmesi halinde infaza verilecek olan ilamın, açıklanacak yeni hüküm olduğu, bu nedenle yargılama sonucunda ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken,

açıklanan ilkelere uyulmadan iddianame anlatımını tekrar eden kabul ve gerekçeyle karar verilmek suretiyle Anayasa'nın 141, 5271 sayılı Kanun'un 34, 223 ve 230 uncu maddelerine aykırı davranılması, 2.Aynı Mahkemeye ait 2019/370 E. sayılı dosyada, sanık hakkındaki suçlardan dolayı hüküm kurulmadığının tespit edilmesi ve bu sebeple dosyanın tefrik edilerek karar verildiğinin anlaşılması karşısında, tüm delilleri içinde barındıran Mahkemenin 2019/370 E. sayılı dosyanın akıbeti araştırılıp, derdest olması halinde birleştirme kararı verilerek, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3.Sanığın, 29.09.2007 tarihinde İstanbul'dan hava yolu ile KKTC'ye sahte kimlik ve belgelerle gönderilen 8 Iraklı göçmeni ...

Hava Limanı'na giriş yaptıktan sonra karşılayarak evine götürmesi sonrasında göçmen kaçakçılığı suçundan yakalanması ve bu olaya dair sanık ile suçun diğer faillerinin ifade tutanaklarının dosyada sadece fotokopilerinin bulunduğunun anlaşılması karşısında, 29.09.2007 tarihinde KKTC kolluk makamlarınca gerçekleştirilen bu olaya dair soruşturma ve dava açılmış olması halinde de tüm kovuşturma evraklarının tasdikli birer suretlerinin uluslararası istinabe suretiyle KKTC makamlarından temin edilerek dosya arasına alınmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek eksik incelemeyle karar verilmesi,

4.Kabule göre de, a.Failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurularak 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı yönünde bir değerlendirme yapılması gerekirken "62 nci maddenin uygulanmasına takdiren yer olmadığına" biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle bu kanun maddesinin sanık hakkında uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b.Göçmen kaçakçılığı suçunun örgüt kapsamında işlendiğinin kabul edilmesi nedeniyle sanığın cezasında artırım yapılırken uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin üçüncü fıkrası yerine aynı kanun maddesinin ikinci fıkrası olarak gösterilmesi, c.Göçmen kaçakçılığı suçundan temel cezanın belirlendiği kanun madde ve fıkrasının ilgili bendinin kararda gösterilmemesi, d.Farklı tarihlerde birden fazla kez göçmen kaçakçılığı eylemini gerçekleştirdiği kabul edilen sanık hakkında eylemlerinden dolayı ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,