KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2023/15453 E., 2026/2443 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Şubat 2026
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2021/2077 E., 2022/3460 K.
- Suç
- Hakaret
- Hükümler
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde sanıklar hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanıklar hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararlarına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıkların temyiz istemleri özetle; suçlamayı kabul etmediklerine, mağdur olduklarına, darp edildiklerine, kamera kayıtlarının incelenmesine, savunmalarının dikkate alınmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine bu nedenlerle hükümlerin bozulmasına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Katılanların aşamalardaki istikrarlı beyanları, CD çözümleme ve olay tutanakları ile tüm dosya kapsamından Mahkemenin takdir ve gerekçesinin yerinde olduğu belirlendiğinden temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Sanıklara yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2023/15453, K. 2026/2443, 3 Şubat 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama