Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/15469 K.2025/18496

Yapılan ön inceleme neticesinde, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilip, şikayetçi vekilinin 07.11.2020 tarihli dilekçede katılma talebinde bulunmasına rağmen bu hususta karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesi gereğince, şikâyetçinin davaya katılan, vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek gereği düşünüldü:

I .HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; matufiyetin oluştuğuna, dava konusu sözlerin TDK karşılığının hakaret içerdiğine, eylemin ifade özgürlüğü ve eleştiri kapsamında değerlendirilemeyeceğine, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine bu ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdiri ile dava dosyası içeriğine göre yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,