Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/15496 K.2023/24903

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece; sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi gereğince 7 ay 15 gün hapis cezası ile, hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hapis cezalarının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına ve hükmolunan cezaların aynı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca mükerrilere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, herhangi bir sebep göstermeden, hakkında verilen kararın bozulmasına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, adliye girişindeki görevli polis memurları ile çantasına bakılması esnasında yaşanan tartışmada polis memurlarına direndiği ve hakaret ettiğinden bahisle cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; katılan ve şikâyetçilerin anlatımı, bu anlatımları destekler kamera görüntüleri ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirilerek, sanığın olay tarihinde adliye binasına giriş yaptığı esnada görevli polis memurları tarafından çantasına bakılmak istendiği, bu durumundan rahatsız olan sanığın çantasında bulunan eşyaları yere fırlatmaya başladığı,

görevli polis memurlarına yüksek sesle bağırarak ve eliyle iteleyerek çantada bir şey yok dediği, sanığın eşinin de polis memurları ile tartışmaya başladığı, sanığın görevli polis memuru şikâyetçi G.T.'nin kolundan tuttuğu, görevlilerin sanığa biber gazı kullanmasına ve uyarmasına rağmen polis memurlarına direndiği,

polis memurlarına sürekli olarak vurmaya, tekme ve tokat atmaya çalıştığı, katılan C.Y.'ye tekme attığı, katılan ve şikâyetçilere hitaben ''Burada kan çıkacak, kan çıkmadan buradan gitmeyeceğim, şerefsizler, o... çocukları '' diyerek hakaret ettiği ve tehdit ettiği ayrıca merdivenlere çıkarak katılan C.Y'.nin üzerine doğru atlayarak tekme ile vurmaya çalıştığı kabul edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu, Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR