Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/15570 K.2025/18073

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; sanığın paylaşımının, düşünce ve kanaat açıklama hürriyetinin sınırlarını aştığına, katılanın kişilik haklarını ihlal ettiğine, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın 155 acil çağrı merkezini arayarak yaptığı görüşme sırasında hakaret eylemini gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi, sanığın telefon konuşmasının kayıt altına alınıp dinlendiğini bilmesi ve dinleme görevlisi dahil olmak üzere görüşme kayıtlarının soruşturmadaki diğer görevlilerce de dinleneceğinin sanık tarafından bilinebilir bir durum olması karşısında, gıyapta hakaretin ihtilat unsurunun gerçekleştiği gözetilmeden sanık hakkında beraat kararı verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,