Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/15607 K.2023/25357

Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükmün Dairemizce bozulması sonrasında İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesinin 20.10.2016 tarihli kararıyla suça sürüklenen çocuğun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. Anılan kararın istinaf edilmesiyle, Bölge Adliye Mahkemesince verilen bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesinin 13.07.2017 tarihli kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında anılan Kanun maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

3. İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiş, kararın temyiz edilmesi sonucunda ise Dairemizce bozma kararı verilerek dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

4. Bozma kararı sonrasında İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında anılan Kanun maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği, kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, suçun işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığına ve kararın kaldırılarak müvekkili hakkında beraat hükmü kurulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suça sürüklenen çocuğun, ceza infaz kurumunda babasını ziyarete gittiğinde kayıt görevlisi olarak görev yapan infaz koruma memuru mağdurun, suça sürüklenen çocuğun nüfus cüzdanında fotoğrafının bulunmaması nedeniyle ziyaret kaydı yapamayacağını söylemesi üzerine suça sürüklenen çocuğun mağdura "Nasıl almıyorsun alacaksın beni babamla görüştüreceksin, senin a... korum." diyerek hakarette bulunduğu İlk Derece Mahkemesince kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile ikinci fıkrası gereği 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımı öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. Suça sürüklenen çocuk hakkında Bölge Adliye Mahkemesinin verdiği bozma kararı sonrasında İlk Derece Mahkemesince mahkumiyet hükmünün kurulduğu 13.07.2017 tarihine göre, Dairemizce verilen bozma kararı sonrası kurulan hüküm tarihinden önce 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İlk Derece Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Bakırköy 2. Çocuk Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,