Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/1570 K.2023/20713

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 62 nci,53 üncü, 58 inci maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

2.Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası,35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci,53 üncü, 58 inci maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

3.Kararın Üst Cumhuriyet Savcısı ve sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 18.06.2019 tarihli ilamı ile, sanık hakkında, koşulları oluşmamasına karşı 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması, katılanın kamu görevlisi olması karşısında aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendinin uygulanmaması,

kasten yaralama suçundan kurulan hüküm de ikinci kez mükerrir olduğu anlaşılan sanık hakkında 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanmaması hak yoksunluklarının uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin iptal kararının dikkate alınmaması ve 5237 sayılı Kanun'nun 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kapsamı açısından anılan Kanun maddesinin 3 üncü fıkrası hükmünün gözetilmemesi, gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine, incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile bozma ilamına uyularak sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, ,62 nci, 53 üncü, 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

5.Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası,üçüncü fıkrasının (c) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü, 58 inci maddeleri, 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

6.Kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 12.05.2022 tarihli kararı ile Basit Yargılama Usulü yönünden yeniden değerlendirilme yapılması zorunluluğu, nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

7.Bozma üzerine, incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında Basit Yargılama Usulü uygulanmayarak aynı hükümler kurulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde cezaevinde hükümlü olarak bulunan sanık ile başka hükümlü arasında tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine diğer hükümlülerin kavganın taraflarını tutarak birbirlerine vurmalarını engellemeye çalıştıkları, Gelibolu Kapalı Cezaevinde infaz koruma memuru olarak görev yapan katılanın tarafları sakinleştirmeye çalıştığı, bu sırada sanığın katılandan koğuşunu değiştirmesini istediği, katılanın bu yetkiye sahip olmadığını belirtmesine rağmen sanığın hareketlerine devam ettiği, bunun üzerine katılanın, sanık ile koğuş temsilcisininin ara maltaya aldığı,

sanığın ara maltaya girdiğinde katılana vurmaya çalıştığı,koğuş temsilcisi araya girerek sanığı engellediği, bunun üzerine sanığın katılana karşı "senin ananı avradını sinkaf ederim'' dediği, Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A- Sanığın temyiz nedenleri yönünden; Katılan beyanı, olay tutanağı,tanık beyanlarından anlaşılacağı üzere sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde, Mahkemenin delilleri takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen hakaret ve kasten yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR