Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/15861 K.2026/1272

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; atılı suçu işlemediğine, maddi gücünün bulunmadığına, beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

5271 sayılı Kanunun 251/3. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı halde, TCK'nın 125/3-a, 125/4 ve 62/1.maddeleri gereğince belirlenen cezadan 1/4 oranında indirim uygulanmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayin edilmiş ise de aleyhe temyiz olmaması nedeniyle bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR