Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/15944 K.2026/1395

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; katılan vekilinin şikayet dilekçesine ekli çıktı dışında sanığın atılı suçu işlediğine dair dosyada delil bulunmadığından ''şüpheden sanık yararlanır'' ilkesi gereğince beraat hükmü verilmesi gerektiğine, IP adres tespiti yapılmadan eksik inceleme sonucu karar verildiğine, katılan süresinde şikayet hakkını kullanmadığından davanın usulden reddedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın mahkemedeki savunmasının suç tarihinde kullandığı Facebook hesabının çalınmış olduğuna ve paylaşımı kendisinin yapmadığına yönelik olduğu, kolluk ifadesinin ise müdafisiz alınması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 148. maddesi uyarınca hükme esas alınamayacağı ve katılan vekilinin şikayet dilekçesi ekinde sunduğu ekran görüntüsünün fotokopi evraktan ibaret olduğu gözetildiğinde, açık kaynak araştırması yapılarak yargılama konusu paylaşımın yapılıp yapılmadığı belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini yerine mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR