KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2023/16120 E., 2026/2447 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Şubat 2026
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2022/3473 E., 2023/2119 K.
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Düzeltilerek onama
Karar Metni
333 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I .HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi özetle; suçlamayı kabul etmediğine, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, mahkemece ihsas-ı rey yapıldığına, eksik incelemeyle hüküm kurulduğuna, mağdur edildiğine bu ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Katılanın istikrarlı anlatımları ve aynı doğrultuda tanık beyanı ile tüm dosya kapsamından Mahkemenin takdir ve gerekçesinin yerinde olduğu belirlendiğinden temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış, kararda Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanık hakkında sonuç olarak adli para cezası verilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanamayacağının gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesi gereği mahkumiyet hükmünden 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2023/16120, K. 2026/2447, 3 Şubat 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama