Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/16140 K.2024/501

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkındaki hükümler aynen açıklanarak; hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 8.840 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın aylık 20 eşit taksitte tahsiline karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık dilekçesinde hakkında verilen mahkûmiyet kararının bozulmasını talep etmiştir. 2. Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, delil takdirinde hataya düşüldüğüne, kabul anlamına gelmemekle birlikte olayda sanığın kendisine yönelik haksız eyleme karşı tepki gösterdiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY ve OLGULAR

Pazarda tezgahtarlık yapan sanığın, tezgah alanının küçüldüğü düşüncesiyle zabıta memuru olan katılanlar ile tartıştığı ve hakaret ettiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV.GEREKÇE

Aşağıda açıklanan nedenle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. 1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. Suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar, hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle duran süre de gözetildiğinde, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR