Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/1637 K.2025/6191

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mâhkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; lehe hükümlerin uygulanmadığını ve üzerine atılı suçu işlediğini gösterir kesin ve inandırıcı delil bulunmadığını ileri sürerek hakkında tesis edilen mâhkumiyet kararının bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın adlî sicil kaydı incelenmek suretiyle suç işleme eğilimi dikkate alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesindeki takdiri indirim nedenlerinin ve diğer lehe hükümler yönünden ise sanık hakkında verilen sonuç ceza miktarı itibarıyla Kanuni koşulların oluşmadığı anlaşıldığından, lehe hükümlerin sanık hakkında uygulanmasına yer olmadığına dair kararda hukuka aykırılık bulunmadığı,

Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın, kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR