Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/16641 K.2026/1471

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın hakaret ettiğinin ispatlanmasının gerekmesi, tanığın tutanağa geçtiğine dair beyanı bulunmaması ve haciz tutanağında geçmemesi, haciz memuru tanığın hatırlamamasının hayatın olağan akışına aykırı olması, başkaca somut delil bulunmadan cezalandırılmasının hukuka aykırı olması nedenleriyle kararın bozularak beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiinin suçun sübutuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak; Sanığın lehe hükümlerin uygulanması talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinde öngörülen takdiri indirimin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılmadan hüküm kurulması nedeniyle karar, Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR