Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/16654 K.2026/1461

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; hesabı arkadaşlarının yardımıyla açması ve şifresini arkadaşlarına söylemesi, paylaşımı yapmaması ve kimin yaptığını bilmemesi, verilen mahkumiyet kararının hatalı olması nedenleriyle kararın bozularak beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; İlk Derece Mahkemesi kararının sanığa 20.12.2022 tarihinde usule uygun olarak tebliğ edilmesine karşın sanığın yasal süre geçtikten sonra 28.12.2022 tarihinde istinaf dilekçesi sunması, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından işin esasına girilerek karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle kararın bozulması talebine ilişkindir.

III.GEREKÇE

Sanığın yokluğunda Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş olan 06.12.2022 tarihli mahkûmiyet kararının, sanığa usûlüne uygun olarak 20.12.2022 tarihinde tebliğ edildiği; sanığın anılan hükme yönelik istinaf başvuru dilekçesini 28.12.2022 tarihinde sunduğu, İlk Derece Mahkemesince sanığa yasal süre ve başvuru yolunun usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği anlaşılmakla, sanık tarafından yasal istinaf başvuru süresi geçtikten sonra dilekçesini sunmasına rağmen Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince dosyanın esasına ilişkin karar verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR