Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/16788 K.2026/1590

Yapılan ön inceleme neticesinde; hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ile katılan vekilinin başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ NEDENLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz istemi, sözlerin hakaret suçunu oluşturmadığına, suçun kanuni unsurlarının gerçekleşmediğine yöneliktir. 2.Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın üst sınırdan cezalandırılması ve cezasında indirim yapılmaması gerektiğine yöneliktir. 3.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, unsurları oluşmayan suç nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 280/1 (e) ve (f) maddelerinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmadan hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen 18.05.2021 tarihli ilk kararın istinaf edilmesi üzerine incelemeyi yapan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 25.04.2022 tarih ve 2021/1193 E., 2022/1089 K. sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 2 80... . maddeleri gereğince duruşma açılmaksızın hukuki süreçte belirtilen nedenle hükmün bozulmasına karar verildiği,

fakat anılan fıkranın (e) ve (f) bentlerinde İlk Derece Mahkemesi kararlarının hangi hallerde bozulabileceğinin açık ve tahdidi şekilde belirtildiği, verilen bu bozma kararının aynı Kanun’un 280/1 (e) ve (f) maddelerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi tarafından duruşma açılarak karar vermek yerine sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri göz ardı edilerek dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırı şekilde 25.04.2022 tarihli bozma kararı verildiği ve anılan karara karşı direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak 30.06.2022 tarihinde mahkumiyete yönelik hüküm kurulduğu,

bu kararın da sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 17.10.2022 tarih ve 2022/2069 E., 2022/2272 K. sayılı kararı ile yeniden bozma kararı verilerek dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderildiği,

bu bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde İlk Derece Mahkemesinin 06.06.2023 tarihli kararı ile verilen mahkumiyete yönelik hükmün sanık müdafii ile katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 18.09.2023 tarih ve 2023/1730 E., 2023/2269 K. sayılı kararı ile düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda; İlk Derece Mahkemesinin 18.05.2021 tarihli ilk kararı üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağırılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hukuka aykırı şekilde duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda bozma kararı verilerek yargılamaya devam edilmesi sonrası verilen tüm kararların Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.04.2025 tarih ve 2024/6-490 E., 2025/197 K. sayılı ilamında belirtildiği şekilde "hukuka açık ve ağır aykırılıkla malul olması nedeniyle hükümsüz olacağı" anlaşılmakla karar bu yönüyle, hukuka aykırı görülmüştür.

VI. KARAR