Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/17053 K.2025/1036

Yapılan ön incelemede; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde yapıldığı, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından mahkumiyet hükümleri verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; üzerine atılı suçları işlemediğinden beraat hükümleri kurulması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, şikayetçilerin beyanları, bilirkişi raporu, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından; sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

Sanığa yüklenen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu anlaşılmış,

Hakaret suçu yönünden, zincirleme suç uyarınca yapılan artırım sırasında mağdur sayısı göz önüne alınarak artırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi ve sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunu tek bir fiille birden fazla görevliye karşı gerçekleştirildiği iddia ve kabul edilmesine rağmen 5237 sayılı Kanun'un 43. uyarınca sanığın cezasında artırıma gidilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılamacağı anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR