Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/1706 K.2025/7972

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; tanığın duruşmada dinlenmediğine, katılanın kamu görevlisi olmadığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, şikayetçi anlatımları, tanık M.K'nın beyanları ile CD inceleme tutanağı karşısında, sanığın mahkumiyetine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Ancak; Kahramanmaraş Büyükşehir Belediyesi Ulaştırma Hizmetleri Daire Başkanlığını'nın 25.06.2019 tarihli yazı cevabında sanığın hasılat paylaşımlı rotasyon sistemine kayıtlı otobüsü kullandığının belirtilmesi karşısında , katılanın belediye kadrosunda çalışan şoför mü yoksa özel halk otobüsü şoförü mü olduğu araştırılarak sonuca göre 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR