Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/1732 K.2025/8947

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; kamera kayıtlarının dosyaya sunulmadığına, kararın yeniden incelenmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın ikrarı, katılan anlatımları, olay tutanağı ile tanık A.U'nun beyanları karşısında, sanığın mahkumiyetine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1-5237 sayılı Kanun'un 125/4.maddesinde düzenlenen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, somut olayda; hastane kadın doğum servisinin aleni olmadığı gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanması, 2-Mağdur sayısı dikkate alındığında hükümde 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinin tatbiki sırasında artırım oranında alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR