Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/1733 K.2025/5544

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun, Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; samimi ikrarının, etkin pişmanlığının gözetilmediğine, lehe kanun maddelerinin uygulanmadığına ve resen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 150. maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarında " ... (2) Müdafii bulunmayan şüpheli veya sanık; çocuk, kendisini savunamayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz ise, istemi aranmaksızın bir müdafi görevlendirilir. (3) Alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır..." şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir.

Sanığın üzerine atılı göçmen kaçakçılığı suçu için 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 79/1-a, 79/2-a,b ve 79/3. madde ve fıkralarında öngörülen hapis cezasının alt sınırının 5 yıldan fazla olduğu nazara alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanığa baro tarafından zorunlu müdafi tayini sağlanıp, aynı Kanun'un 188/1. maddesi de gözetilerek atanacak müdafiinin huzurunda savunmasının alınması gerekirken, bu hususa riayet edilmeden yargılama yapılıp mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR