Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/1985 K.2025/8140

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; suçu kabul etmediğine, memurların birbirine yalancı şahitlik yaptıklarına, kendisine küfreden memurlara karşılık olarak küfrü iade ettiğine, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; 1.Kararın gerekçesinde sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca indirim yapıldığının belirtilmiş olması karşısında; hakaret suçunda özel hüküm olan ve daha lehe düzenleme içeren 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesi yerine genel tahrik kurumuna ilişkin aynı Kanun'un 29. maddesinin uygulanması, 2. Sanık hakkında hüküm kurulurken sonuç adli para cezasının, hesap hatası yapılarak, 5.700,00 TL yerine 5.680,00 TL olarak eksik tayin edilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR