Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/2377 K.2025/8290

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın olaydan sonra 184 hattını arayarak katılana yönelik tehdit içerikli beyanlarda bulunduğuna, bu sebeple ayrıca yargılama yürütüldüğüne, bu doğrultuda sanığın hakaret içerikli ifadelerinin katılana yönelik olduğunun sübut bulduğuna, davaya konu sözlerin hakaret suçunun unsurlarını oluşturduğuna, sanığın da atılı suçu ikrar ettiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Muayene işlemi için bekletilmesi sebebiyle sanığın eşi ve katılanın tartışması esnasında sanığın olay yerine gelerek davaya konu hakaret içerikli ifadeleri söylemesi ile davaya konu sözlerin anlamı ve söylenme amacı birlikte değerlendirildiğinde, katılana yönelik olduğunun duraksanmayacak nitelikte olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 126. maddesinde düzenlenen matufiyet şartının sağlandığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR