Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/2426 K.2025/9652

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, katılan beyanlarına dayanılarak hüküm kurulmasının hatalı olduğuna, tanıkların dinlenilmediğine, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına yöneliktir.

III. GEREKÇE

1. Soruşturma aşamasında bilgilerine başvurulan ve olay hakkında görgüye dayalı bilgileri bulunduğu anlaşılan tutanak düzenleyicilerinin duruşmaya çağrılarak dinlenilmeleri ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

2. Kabule göre de; 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin gerçekleşmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi ve Covid-19 tedbirleri kapsamında ilan edilen sokağa çıkma yasağı sırasında hakaret eyleminin gerçekleştirildiğinin kabul edilmesi karşısında, aleniyet ögesinin ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle cezanın anılan Kanun maddesi gereğince artırılması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR