Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/251 K.2025/8787

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmü Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; olay tutanağı, tanık beyanları ve diğer delillerden görüleceği üzere; mağdur ve sanık arasında sözlerin söylenmesinden önceki konuşmalar ve sonraki gelişmeler birlikte değerlendirildiğinde; sözlerin mağdura yöneltildiğinin açık olduğuna, sanığın cezalandırılması yönünde kararın bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Dairemizce de benimsenin Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli 2008/4-170 Esas, 2008/220 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere ortaya söylenen sinkaflı sözler o sırada muhatap durumda olan mağdur polis memurlarına yönelik olarak söylenmiştir, başka bir açıdan bakıldığında da; ortalık yerde açıklanan şekilde icra edilen sövme fiili, o sırada devlet otoritesini hakim kılmaya çalışan mağdur polis memurlarını vatandaş karşısında incitecek, küçük düşürecek ve mağdurların bu sözlerden alınmalarını gerektirecek niteliktedir.

Yukarıdaki açıklamalara göre somut olayda; sanığın, mağdura söylediği kabul edilen sözlerin söylendiği bağlam ve söyleniş bütünlüğü içerisinde değerlendirildiğinde, mağdura yönelik söylendiği ve mağdurun ..., ... ve saygınlığını rencide edici nitelikte olduğu gözetilmeden yerinde olmayan ve yetersiz gerekçe ile beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur

IV. KARAR