Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/2626 K.2025/6390

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Her iki sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık ... hakkında hakaret ve kasten yaralama suçları ile sanık ... hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; 1. 07.10.2021 tarihli kararla sanıklar hakkında hakaret suçundan verilen hükümlerin kaldırılarak yerine, müsnet suçtan 5237 sayılı Kanun'un 129/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-(d) maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ibaresinin eklenmesi suretiyle ayrı ayrı düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine,

2. 10.12.2021 tarihli ek kararla sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hüküm yönünden ve sanıklar müdafiinin vekalet ücreti talebi yönünden istinaf başvurularının esastan reddine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizinin; sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerinin dosya kapsamıyla sabit olduğu, ve aşamalarda çelişkili savunmalarına itibar edilemeyeceği, katılanın güvenlik görevlisi olarak sanıklara yönelik herhangi bir haksız fiilinin bulunmadığı, mahkemece eksik inceleme yapıldığı, bu nedenlerle ve resen gözetilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

Sanıklar müdafiinin temyizinin; sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği halde eylemlerinin haksız fiile karşı işlendiğinin kabulüyle ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğu, sanıkların atılı suçu işlemediklerinin sabit olduğu, Mahkemece sanıklar lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiği, bu nedenlerle ve re'sen gözetilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

Hakaret suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Sanıkların beyanlarında, olay günü özürlü olan çocuklarına aşı yaptırmak için hastaneye geldikleri ve özürlü otoparkına araçlarını park etmeleri ile katılanın uyarması üzerine aralarında başlayan tartışmada, sanıklar yönünden 5237 sayılı Kanun'un 129/1. maddesinin uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde ceza verilmesine yer olmadığına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş, ileri sürülen temyiz sebepleri yerinde bulunmamış ve açıklanan nedenle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286/2-(d) maddesinde yer verilen; "İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekili ile sanıklar müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,