Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/2806 K.2025/9095

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, 5237 sayılı Kanun’un 43/2. maddesinin uygulanmaması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; 1. Suçun yalnızca bir şikayetçi ... Ö.'ye yönelik işlendiğinin anlaşılması karşısında, yerinde görülmeyen gerekçeyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, 2. Hakaret suçunun kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle işlenmesine karşın, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/3.c maddesinin uygulanmaması, Nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR