Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/2941 K.2023/21183

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir 21 . Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2011 tarih, 2011/154 E., 2011/505 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından ayrı ayrı 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

2.İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 16.05.2016 tarih, 2015/21785 E., 2016/10608 Karar sayılı ilamı ile hükümlerin, mağdurların aşamalarda değişmeyen ve birbirleriyle uyumlu beyanları, 10.02.2011 tarihli iki tutanak, doktor raporları ve tüm dosya kapsamından sanığın polis memuru olan şikâyetçileri görevlerini yaptırmamak için tehdit ettiği ve yumruk vurmak suretiyle şikâyetçi ... C.'yi yaraladığı ve sinkaflı sözlerle hakarette bulunduğunun anlaşılması karşısında atılı suçlardan mahkumiyeti yerine, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2016 tarih, 2016/585 E. 2016/805 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a.Hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, adı geçen Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 52 nci maddeleri uyarınca 10.620,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

b.Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, adı geçen Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

Karar verilmiş ve bu karar 21.12.2016 tarihinde kesinleşmiştir.

4. Sanığın denetim süresi içerisinde 05.02.2018 tarihinde tehdit suçunu işlediğinin ihbar edilmesi üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hükümlerin aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, mahkumiyet hükmünün gerçeklik ile uyuşmadığına, sanığın atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak yeterli ve somut delil olmadığına, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Her ne kadar Yerel Mahkemece sanığın İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/575 esas, 2017/147 karar sayılı ilamı ile denetimi ihlal ettiğinden bahisle hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de; ihbara esas alınan ilamın bu sanığa ait olmayıp, ... isimli bir şahsa ait olduğu ancak, sanık ... için dosyaya gelen üç ayrı ihbarın bulunduğu anlaşılmıştır.

İzmir 28. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın 05.02.2019 tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen kasten yaralama suçunu işlediği, İzmir 29. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın 27.01.2018 tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kasten yaralama suçunu işlediği, İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesince 05.02.2018 tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen suçu işlediği ihbar edilmiştir.

2.Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 265 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca sanığın savunmasının alındığı 09.06.2011 tarihinden, 08.12.2022 tarihli mahkûmiyet kararına kadar, ihbara konu ilamların suç tarihlerine göre belirlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle duran süre de gözetildiğinde, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. Tebliğnamede'ki görüşe bu sebeple iştirak edilmemiştir.

V. KARAR