Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/295 K.2024/1868

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Suşehri Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2011 tarihli kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi, 62 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddeleri uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek hükümlerin 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediği gerekçesiyle mahkemesine ihbarda bulunulduğu, ihbar üzerine Yerel Mahkemece 05.02.2015 tarihinde görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün adli para cezasına çevrilerek,

hakaret suçundan kurulan hükmün ise ertelenmesine karar verilerek açıklanmasına karar verilmiş, kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 18. Ceza Dairesinin 09.01.2019 tarihli kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bozma sonrası 09.01.2020 tarihli kararda sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 58 inci maddeleri uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş, kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 01.06.2022 tarihli kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma sonrası yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ıncı maddesinin son bendi uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine, görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 50 inci maddeleri uyarınca 5000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, haksız tahrik altında olduğuna, suçları işlemediğine vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası uyarınca, aynı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin durma süresi de gözetildiğinde, suç tarihi ile inceleme tarihi arasında 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının gerçekleştiği belirlenmiştir.

V. KARAR