Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/2973 K.2025/7735

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; olay günü hiçbir şey hatırlamadığına, pişman olduğuna, kasten hareket etmediğine, mahkemenin şikâyetçiler dışında tanık dinlemeden mahkûmiyet hükmü kurduğuna, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile erteleme ve seçenek yaptırımlara çevirme maddelerinin uygulanmadığına, kararın bozulmasına vesaire yönündedir.

III. GEREKÇE

Tüm dosya içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanığın olay tarihinde fiilen görev yapan Cumhurbaşkanı ve şikayetçilere yönelik hakaret eyleminin tek eylem olması nedeniyle, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 2021/4 Esas, 2022/512 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereğince daha ağır hüküm içeren aynı Kanun'un 299. maddesi uyarınca hüküm kurulmasının gerekmesi ve dosya kapsamından suça konu sözlerin Cumhurbaşkanına da yönelik olduğunun anlaşılması nedeniyle sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan ayrı bir soruşturma ve kovuşturmanın yürütülüp yürütülmediği araştırılıp tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek,

hakaret suçundan verilen cezada fikri içtima ve mahsup hükümleri de nazara alınıp sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR